Lexicon Latīnum

nōmen proprium

Cōnsentius Cōnsentiī m

Cōnsentiō : dat./abl. singular

  1. 1

    a Roman nomen gentile, gens or "family name", famously held by

  2. 2

    a Roman nomen gentile, gens or "family name", famously held by:; Publius Consentius, a Roman grammarian

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

gen
Cōnsentiī, Cōnsentī

dēclīnātiō

sing
m
nōmCōnsentius
accCōnsentium
genCōnsentiī, Cōnsentī
datCōnsentiō
ablCōnsentiō
vocCōnsentī
Cōnsentius